Posts

द अकॅसिडेंटल प्राईम मिनिस्टर — सत्तेच्या केंद्रातला शांत माणूस

Image
  राजकारणावर लिहिलेली पुस्तकं आपण अनेकदा वाचतो. काही पुस्तकं माहिती देतात, काही पुस्तकं भूमिका घेतात, तर काही पुस्तकं पडद्यामागचं वास्तव दाखवतात. पण हे पुस्तक वाचताना सतत एक वेगळीच भावना मनात राहते — देशाच्या सर्वोच्च पदावर बसलेला माणूस इतका शांत, इतका अभ्यासू आणि तरीही इतका असहाय्य असू शकतो का? सर्वात आधी संजय बारू यांचं कौतुक करावंसं वाटतं. कारण भारताच्या राजकारणातील अत्यंत संवेदनशील काळावर लिहिणं हे तसं सोपं काम नाही. विशेषतः असा काळ ज्यामध्ये सत्ता एका व्यक्तीकडे दिसत होती पण निर्णय कुठेतरी दुसरीकडे घेतले जात होते. हे लिहिताना लेखकाने कुठेही अति नाट्य निर्माण करण्याचा प्रयत्न केलेला नाही. त्यामुळे पुस्तक अधिक वास्तववादी वाटतं. डॉ. मनमोहन सिंग यांच्याबद्दल आपल्याकडे एक ठरलेली प्रतिमा आहे — प्रामाणिक, विद्वान, संयमी आणि कमी बोलणारा पंतप्रधान. पण या पुस्तकातून त्या प्रतिमेमागचा माणूस उलगडत जातो. देशासाठी प्रचंड क्षमता असलेला पण राजकीय समीकरणांमध्ये सतत मर्यादित राहिलेला नेता म्हणून मनमोहन सिंग समोर येतात. काही ठिकाणी त्यांच्याबद्दल सहानुभूती वाटते, तर काही ठिकाणी प्रश्नही पडतात की...